بایگانی برچسب: s

نحوه استفاده از کائولن در کشاورزی

کائولن فرآوری شده یک حشره کش محسوب نمی شود و در واقع ماده ای است که حشرات را دور می کند. این کانی با ایجاد پوشش سفید و یکنواخت بر روی تمام گیاهان سبب می گردد تا حشرات از آن ها دور شوند و موجب کاهش خسارات به میزان قبل ملاحظه ای می شود. خواص شیمیایی و فیزیکی این کانی موجب شده تا حشرات تمایلی به نزدیک شدن به آن نداشته باشند. به منظور استفاده بایستی مقدار کائولن را در آب حل نمود و سپس با استفاده از سم پاش بر روی گیاهان اسپری نمود. این محلول بایستی به طور کامل تمام قسمت های گیاه را پوشش دهد به طوری که کل گیاه سفید به نظر برسد. در صورتی که بارندگی به وجود آیدف بایستی این اقدامات تکرار شود. این محلول به ساختار و بافت گیاهان هیچ گونه آسیبی نخواهد زد و از همین جهت مورد استقبال قرار گرفته است.

کائولن در کشاورزی

کائولن در کشاورزی بسیار مورد استفاده قرار می گیرد زیرا این ماده معدنی به گونه ای است که می توان با استفاده از آن بسیاری از آفات را به راحتی از بین برد. ائولن انواع مختلفی از محصولات و صنایع را در بر دارد: از جمله رنگ، لاستیک، عایق کابل، و بخش تخصصی کشاورزی که شامل آفت کش ها و کود می باشد و در این زمینه تاثیر به سزایی نیز داشته است. استفاده های جدید و کاربرد کائولن در کشاورزی اغلب کشف شده اند و اطمینان حاصل می شود که مواد معدنی برای مدت طولانی در تقاضا باقی خواهند ماند. از خصوصیات کائولن در کشاورزی می توان به نکات زیر اشاره کرد:

  • در دهه های آتی، انتظار می رود که تولیدکنندگان به منظور تغییرات در جمعیت رو به رشد، غذای بیشتری تولید کنند. کاربرد کائولن کشاورزی می تواند به برخی از این چالش ها کمک کند.
  • در پوشش های بذر، کائولن برای افزایش اندازه بذر و بهبود پوشش آن استفاده می شود. دانه های پوشش داده شده در برابر شرایط مزاحم محیطی شروع به جوانه زدن می کنند.
  • اسپری کائولن خشک شده ایده آل برای استفاده به عنوان یک رقیق کننده / حامل در آفت کش ها است. مورفولوژی و سطح بالاتری از آن، باعث جذب خوب مواد تشکیل دهنده فعال می شود.
  • در کود اوره، اضافه کردن کائولن در مراحل نهایی فرایند تولید می تواند به حفظ دانه و جلوگیری از کک سازی کمک کند.

کاربرد کائولن در کشاورزی به عنوان یک حامل و به عنوان کامپوزیت های شیمیایی در کود، آفت کش ها و محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار می گیرد. خصوصیات حامل:

  • اندازه ذرات یک کائولن تنها از 0.4 تا 0.5 میکرون است
  • روش حفاظت محصول شناخته شده به عنوان فن آوری ذره ذره یا HPF
  • محصول را با پوشش خوب پوشش می دهد.

موارد مصرف کائولن

کائولن در صنایع مختلف ‌به عنوان ماده اولیه اصلی یا ماده جانبی در کنار دیگر مواد به کار می‌رود. مهم‌ترین کاربردهای کائولن ‌به عنوان رنگدانه در کاغذ، پلاستیک، رنگ، لاستیک، چسب، پلاستیک‌سازی، کاغذ‌سازی، رنگ‌سازی، لاستیک‌سازی، سرامیک‌سازی، صنایع نسوز، در صنایع شیمیایی به عنوان کاتالیزور، افزودنی سیمان، تولید زئولیت و سولفات آلومینیوم، فایبرگلاس، ظروف دارویی و حشره‌کش‌ها را می‌توان نام برد.

کائولن دارای خواصی چون خاصیت پوششی بسیار خوب، داشتن رنگ سفید، ثابت بودن خواص فیزیکی با تغییرات PH، کم بودن قابلیت هدایت گرمایی و الکتریکی، نرم بودن، سایندگی و قیمت ارزان است.

مهم‌ترین کاربردهای کائولن ‌به عنوان رنگدانه در کاغذ، پلاستیک، رنگ، لاستیک، چسب، پلاستیک‌سازی، کاغذ‌سازی، رنگ‌سازی، لاستیک‌سازی، سرامیک‌سازی، صنایع نسوز، در صنایع شیمیایی به عنوان کاتالیزور، افزودنی سیمان، تولید زئولیت و سولفات آلومینیوم، فایبرگلاس، ظروف دارویی و حشره‌کش‌ها را می‌توان نام برد.

کائولن که برای کانسارهای رسی تقریبا سفید به‌کار می‌رود و از نظر صنعتی به رسی‌هایی که دارای مقدار قابل توجهی کائولینیت باشند، اطلاق می‌شود. این کانسارها اغلب شامل کانی کائولینیت یا فرآورده‌های به‌دست آمده از آن هستند. در گذشته اصطلاح خاک چینی ‌به عنوان مترادف کائولن استفاده می‌شد. نام کائولن از کلمه کائولینگ چینی به معنای تپه سفید مشتق شده است که از آن خاک کائولن استخراج می‌شد.

کائولن در صنعت نسوز

کائولن یا خاک نسوز بر اساس استحکام خام و استحکام بعد از پخت، در انواع درجات مختلف تقسیم بندی و تولید می گردد. اکثر موارد مصرف آن در ساخت چینی مظروف، کاشی و سرامیک، فرآورده های نسوز دارویی کاغذ و مقوا، و تهیه آجرهای نسوز شومینه ها می باشد. چنانچه بخواهیم تحمل حرارتی آن افزایش یابد می توان بطور همزمان از بوکسیت آلومینای بالای 50 % میکس و استفاده کرد. به همراه ما خریدی امن را تجربه می کنید.

استخراج کائولن

برای استخراج کائولن از دستگاهی استفاده می شود که آب را با فشار به دیواره های دره پاشیده و رس های تشکیل شده را می شوید و سنگ گرانیت در پشت رس نمایان می شود. مخلوط آب و رس شسته شده به داخل کانالی هدایت شده و به وسیله این کانال، مخلوط رس و آب به یک مخزن آبگیر مانند، هدایت می شود که در درون این آبگیر بیشتر میکاها و ذرات کوارتزی که همراه با کائولن وجود دارد ته نشین شده سپس این سوسپانسیون نیمه تصفیه شده به ترتیب به داخل تانک ها و مخزن هایی پمپ شده که در داخل هر مخزن یک همزن قرار دارد و سرعت همزن مخزن ها با یکدیگر تفاوت دارد و سوسپانسیون از مخزن با همزن سرعت بالا به مخزنی با همزن سرعت پایین، پمپ می شود. در این تانک ها، کوارتز و میکای موجود از طریق رسوب گذاری جدا می شود.

یکی از مشخصه های کائولن این است که از تجزیه سنگ های گرانیتی ایجاد شده و همراه با سنگ های گرانیتی یافت می شود و در مورد استخراج این رس، روش مخصوص و ویژه ای اتخاذ شده است، البته لازم به ذکر است که در انگلستان کائولن جزء رس های اولیه محسوب می شود، اما، در ایران این رس ها از محل تشکیل خود جا به جا شده و شاید بتوان گفت که کائولن ایران جزء رس های ثانویه باشد. در ایران، استخراج به روش روباز انجام می شود و بعد از بهره برداری، رس به کارخانه شستشو و تخلیص در نزدیکی معدن حمل شده و بعد از شستشو و تخلیص، آب اضافی توسط فیلتر پرس گرفته شده و کیک های اصل به وسیله اکسترود به ذرات ریز تبدیل شده و بعد از خشک شدن کائولن وارد بازار مصرف می شود که البته این مورد مربوط به کائولن فرآوری شده می باشد.

سوسپانسیونی که باقی می ماند شامل مقدار زیادی آب است؛ لذا، ابتدا مقداری از آب آن از طریق حوضچه های سرباز تبخیر شده (عمل هم زدن در این جا هم ادامه دارد) و وقتی سوسپانسیون به حد کافی غلیظ شد، با استفاده از فیلتر پرس آب آن را گرفته و کیک های حاصله را درون کوره مخصوص حرارت داده و به صورت یک پودر خشک در می آورند که همان کائولن است. کائولن فرآوری شده در استانداردهای گوناگون در جهان داد و ستد می شود. کائولن بر اساس اندازه ذرات و انقاض تر به خشک طبقه بندی می شود و کارخانه جات تولید کننده کائولن ادعا دارند که آنالیز کائولن آن ها هر روز انجام شده و همیشه دارای ترکیب ثابت است.

مصارف کائولن بر اساس پیوند کانی

سنگ کائولن برحسب نوع پيوندهايش به دو گروه پيوند نرم و سخت طبقه‌بندي مي‌شود. كائولن داراي پيوندهاي نرم عمدتا در صنايع كاشي‌سازي و چيني‌سازي و سراميك‌سازي و مجمسه‌سازي مورد استفاده قرار مي‌گيرند. پيوند در اين كائولن فقط با هيدرات ميسر است. كائولن داراي پيوندهاي سخت كه عمدتا در صنايع لاستيك‌سازي و كاغذسازي مصرف دارند. پيوند در اين نوع فقط با كلسيم امكان‌پذير است و اصطلاحا در چنين حالتي شبكه پر مي‌باشد.

خصوصیات مهم کائولن

 خصوصیات مهم کائولن، که مصارف متعدد آن را سبب شده است می توان به صورت زیر نام برد:

 از نظر شیمیایی در گستره وسیعی از تغییرات pH  بدون تغییر می ماند.

 داشتن رنگ سفید که آن را به صورت ماده رنگی قابل استفاده می سازد.

 دارا بودن خاصیت پوششی بسیار خوب.

 نرمی و غیر سایشی بودن آن.

 قابلیت اندک هدایت جریان الکتریسیته و گرما.

 قیمت ارزان.

کائولن در صنایع نسوز

نسوزها مواد طبیعی هستند که از ترکیبی از مواد معدنی، همچون کائولن، و ترکیبات دیگر تشکیل می‌شوند تا ماده‌ای بوجود بیاد که هنگامی که در معرض حرارت بالا و یا مواد شیمیایی سربار قرار می‌گیرد پایدار باقی بمانند. مقاوم بودن مواد نسوز به این معنی است که تركيب شيميايي، شكل ظاهري و خواص مكانيكي آنها در مقابل حرارت بالا و مواد سرباره تغيير نمي‌كند. برخی از مواد نسوز مواد خاصی هستند که بسیار گرانقیمت هستند همانند زیرکن که معمولا در اهداف تحقیقاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از دیگر مواد معدنی که به دلیل ویژگی‌های خاص آن، به صورت بسیار گسترده‌ای به عنوان نسوز استفاده می‌شود کائولن می‌باشد. خواصی همچون پایداری همه‌جانبه، نقطه ذوب بالا، آب محتوی کم ، مقاومت بالا وهمچنین درصد بالای آلومینا و از همه مهمتر دسترسي آسان و قيمت مناسب آن باعث شده تا به عنوان یک ماده نسوز به طور گسترده مورد استفاده باشد.

در بعضی صنایع همانند آهن، فولاد و شیشه‌سازی از کائولن کلسینی به عنوان ماده نسوز استفاده می‌شود. مواد نسوز برای ساخت محصولات ساده‌ای همچون آجرهای شومینه تا ساخت محصولات با تکنولوژی پیچیده همانند سپرهای حرارتی سفینه‌های فضایی استفاده می‌شود. در صنعت، برای آستربندی دیگ بخار و نسوز کردن انواع کوره‌ها نیز مورد استفاده است.

تاریخچه کائولن

كائولن يك اصطلاح اقتصادي است كه براي كانسارهاي رسي تقريباً سفيد به كار مي رود و از نظر صنعتي به رسي هايي كه داراي مقدار قابل توجهي كائولينيت باشند،اطلاق مي‌شود.

اين كانسارها اغلب شامل كاني كائولينيت و يا فرآورده هاي بدست آمده از آن مي باشند. در گذشته اصطلاح خاك چيني به عنوان مترادف كائولن استفاده مي شد. نام كائولن از كلمه كائولينگ چيني به معناي تپه سفيد مشتق شده است که از آن خاك كائولن استخراج مي شده است.

كائولن از مجموعة كانيهاي رسي بوده و فرمول شيميايي آن H4Al2Si2O9 مي باشد.كاني هاي كائولن شامل كائولينيت، ديكيت، ناكريت و هالوزيت مي باشد. فراوان ترين كاني اين گروه كائولينيت مي باشد. همه اين كاني ها جزء كاني هاي آلومينو- سيليكات مي باشند كه در سيستم مونوكلينيك و يا تري كلينيك متبلور مي شوند. از مهم ترين خصوصيات كاني شناسي رس هاي كائولن نرمي و عدم سايندگي آنها مي باشد. سختي كائولن در مقياس موهر در حدود 2-5/2 مي باشد. اين نرمي در كاربردهاي صنعتي آن يك مزيت محسوب مي شود.

کائولن (Kaolinite)چیست؟

کائولن یک اصطلاح اقتصادی است که برای کانسارهای رسی تقریباً سفید به کار می رود. این کانسارها اغلب شامل کانی کائولینیت و یا فرآورده های بدست آمده از آن می باشند. در گذشته اصطلاح خاک چینی به عنوان مترادف کائولن استفاده می شد. نام کائولن از کلمه کائولینگ چینی به معنای تپه سفید مشتق شده است که از آن خاک کائولن استخراج می شده است.

از مهم ترین خصوصیات کانی شناسی رس های کائولن نرمی و عدم سایندگی آنها می باشد. سختی کائولن در مقیاس موهر در حدود 2.5-2 می باشد. این نرمی در کاربردهای صنعتی آن یک مزیت محسوب می شود.

 به طور خلاصه خصوصیات مهم کائولن، که مصارف متعدد آن را سبب شده است می توان به صورت زیر نام برد:

 از نظر شیمیایی در گستره وسیعی از تغییرات pH بدون تغییر می ماند.

 داشتن رنگ سفید که آن را به صورت ماده رنگی قابل استفاده می سازد.

 دارا بودن خاصیت پوششی بسیار خوب.

 نرمی و غیر سایشی بودن آن.

 قابلیت اندک هدایت جریان الکتریسیته و گرما.

 قیمت ارزان.

مرغوب ترین کائولن ها تا حدود 20 درصد ناخالصی را دارا می باشند که به منظور کاهش این ناخالصی ها به طرق مختلف فرآوری می گردد و در هر روش نوعی خاص از این ماده حاصل می شود و هر کدام مصرف ویژه خود را دارد که علاوه بر صفات خاص ژنتیکی، نوع فرآوری نیز محصول را از یکدیگر متمایز می نماید.