بایگانی دسته: تبلیغات کائولن

تبلیغات کائولن

کائولن در مصارف آرایشی

کائولن يک کانی رسی است که به مواد آرايشی اضافه می شود تا رطوبت را جذب کند. این ماده می تواند پوشش خوبی روی پوست بوجود آورد و در مقابل مواد چرب و کرم ها مقاوم است. کائولن و يک کانی رسی ديگر به نام ”بنتونيت“ ، مواد پايه و اصلی ماسک های آرايشی هستند و البته گاهی نيز به عنوان پاک کننده آرايشی مورد استفاده قرار می گيرند. البته این نکته قابل ذکر است که کائولن و ساير کانی های رسی، به عنوان پر کننده ی محصولات گوناگون نيز کاربرد دارند. پودر کلسيت، يا کربنات کلسيم جذب کننده رطوبت است و به همين دليل کلسيت و” دولوميت “ به پودرهای آرايشی اضافه می شوند تا قابليت جذب رطوبت آنها را افزايش دهند. باید این نکته را به خاطر بسپاریم که وقتی سخن از مواد آرايشی است، موضوعی که نقش اصلی را بازی می کند، رنگ آنها است.کانی ها به چشم ها، گونه ها، لب ها و ناخن ها، رنگ می بخشد.

کائولن مرغوب

مرغوبترين كائولن‌ها تا حدود 20 درصد ناخالصي را دارا مي‌باشند كه به منظور كاهش اين ناخالصي‌ها بطرق مختلف فرآوري مي‌گردد و در هر روش نوعي خاص از اين ماده حاصل مي‌شود و هر كدام مصرف ويژه خود را دارد كه علاوه بر صفات خاص ژنتيكي، نوع فرآوري نيز محصول را از يكديگر متمايز مي‌نمايد. كائولن كلسينه شده، كائولن شسته شده توسط آب، حرارت نخورده،‌ پودر شده، دانه بندي شده و كائولن پر كننده و طبقه‌بندي‌هاي مختلف كائولن از نقطه نظر نوع فرآوري مي‌باشند.

كائولن در صنايع مختلف به عنوان ماده اوليه اصلي و در برخي ديگر به عنوان ماده جنبي در كنار ساير مواد بكار مي‌رود. قيمت مناسب و ويژگي‌هاي اين ماده معدني در هر صنعت جلوه‌هاي خاص خود را دارد.

مصرف کائولن در صنعت لاستیک سازی

در صنعت لاستیک سازی  کائولن را به عنوان ماده پرکننده به کار می برند. کائولن مقاومت در برابر سایش و صلبیت آن را افزایش می‌دهد.از کائولن خالص و نرم در لاستیک های نرم نظیر کاشی های لاستیکی و کائولن ناخالص در تهیه در لاستیک های سخت نظیر پاشنه و کف در کفش ها و لاستیک خودرو ها استفاده می شود

همکار عزیز، جهت دریافت اطلاعات بیشتر در مورد موجودی، قیمت و آنالیز پودر میکرونیزه مورد نظر خود، با شماره ها و راه های ارتباطی شرکت تماس حاصل بفرمایید.

تاریخچه مصرف کائولن در ایران

كائولن يك اصطلاح اقتصادي است كه براي كانسارهاي رسي تقريباً سفيد به كار مي رود و از نظر صنعتي به رسي هايي كه داراي مقدار قابل توجهي كائولينيت باشند، اطلاق مي‌شود. این ماده در ايران از ديرباز مورد توجه بوده و آثار حفريات قديمي از قبيل تونل و گودال هاي متعدد، حكايت بر شناخت آن نزد پيشينيان ايران زمين دارد. تاريخ معدنكاري بر روي كائولن در ايران به درستي معلوم نيست. در قرن نهم اين اشياء در بين ايرانيان بسيار رايج بوده و سفالگران سلاجقه و صفويه سعي فراوان در بازسازي آن ها كردند. در عصر صفويان تعدادي از صنعتگران چيني نيز جهت تعليم و آموزش به ايران آمدند ولي از اين آموزش نتايج مطلوبي حاصل نشد. بجز آنكه ايرانيان بشدت تحت تأثير نقوش و رنگهاي هنرمندان چيني قرار گرفتند. از آن به بعد بتدريج پي به اهميت و خواص كائولن بردند و در صنايع مختلف از آن استفاده كردند.

مصرف کائولن در صنعت نسوز

کائولن کانی است که مصرف گسترده‌ای در صنایع نسوز دارد.این کانی حاوی 20 تا 35.9 درصد آلومینا بوده و همین امر استفاده آن را در صنایع نسوز امکان‌پذیر می‌سازد.

نسوزها موادی هستند که در مقابل حرارت مقاوم بوده و ترکیب شیمیایی، شکل ظاهری و خواص مکانیکی آنها تغییر نمی‌کند. کائولن و خاک های کائولن دار کاربردهای وسیعی بعنوان نسوز دارند و مهمترین بازار استفاده آن در صنایع آهن و فولاد است،‌لیکن مصرف رس صنعتی بعنوان نسوز به علت دسترسی آسان و قیمت مناسب نیز بسیار گسترده می‌باشد. میزان مصرف کائولن در صنایع نسوز در سال 1999 حدود 4 میلیون تن بوده است. صنایع شیشه سازی نیز از دیگر صنایع مهم مصرف کننده کائولن بعنوان نسوز می‌باشد.

دلایل پر مصرفی کائولن

کائولن پرکننده و پوشش دهنده مناسبی است و از نظر شیمیایی در گستره وسیعی از تغییرات pH بدون تغییر باقی می ماند. این ماده به عنوان جذب کننده مناسب مرکب و رنگ ها عمل می کند و در صنایع پتروشیمی به عنوان سخت کننده مناسبی است. داشتن رنگ سفید که آن را به صورت ماده رنگی قابل استفاده می سازد و همچنین جلای خاص و قابلیت سفیدکنندگی و خواص کاتالیزوری آن از دیگر ویژگی های این ماده است. کائولن با دارا بودن خاصیت پرکنندگی و پوششی بسیار خوب و نرم کنندگی سطح و غیرسایشی بودن و در عین حال قابلیت اندک هدایت جریان الکتریسیته و گرما ماده معدنی پر مصرفی به حساب می آید و همه این ها در کنار ارزانی قیمت آن دلایلی هستند که این ماده در صنعت بسیار پرکاربرد باشد.

منشاء کائولن

در مورد منشا کائولن می توان گفت که رس‌هاي كائولن اكثرا از آلتراسيون كاني‌هاي آلومينيوم سيليكات در نواحي گرم و مرطوب بوجود مي‌آيند. فلدسپات‌ها از جمله كاني‌هاي عمومي منشاء پيدايش آنها مي‌باشد. پلاژيوكلاز فلدسپارها)سديم يا پتاسيم( معمولا در ابتدا كائولينه مي‌شوند. فلدسپارهاي پتاسيك به كندي آلتره شده و توليد كائولن‌هاي مخلوط با سريسيت دانه‌ريز، ايليت يا هيدروموسكويت مي‌کند

ویژگی های کانی کائولن

كائولينيت، يك كاني رسي صفحه‌اي به رنگ‌هاي سفيد )در حالت خالص( و خاكستري متمايل به زرد است. در اثر دميدن بر روي آن بوي خاك مي‌دهد. شكستگي و كليواژ آن قاعده‌اي كامل دارد و جلاي آن تيره (خاكي) تا مرواريدي تيره مي‌باشد. داراي لمس چوب و صابوني است و مزه خاك رسي دارد. به دلیل سختی بسیار کم، به راحتی با فشار انگشتان به پودر تبدیل می‎شود. اين كاني به سهولت در آب و عموما در مايعات پراكنده مي‌شود و قابلیت ساخت محلول‌های سوسپانسیون در مایعات را دارد.

14% آب در ساختمان کانیایی آن وجود دارد که این مقدار آب در اثر حرارت قابل تبخیر است. تبخیر آب باعث انقباض طولی کانی می‌شود. در دمای1300 درجه سانتيگراد مقدار انقباض طولی آن از 6 درصد تا 17 درصد متغير مي‌باشد. در شيشه‌سازي اين مقدار حتي به 20 درصد هم مي‌رسد. هنگام پخت به شدت منقبض مي‌شود و رفتار آن در برابر دما عموما مرتبط به آب موجود در آن، خصوصا آب شبكه‌اي، بسيار قابل توجه است. بي‌آب شدن كانه‌هاي رسي از جمله كائولينيت عموما در برابر دما، دگرگوني‌هايي را در ساختمان اين كانه پديد مي‌آورد (در اثر حرارت رنگ کانی بدون تغییر باقی می‌ماند). به دلیل نوع پیوندهای شیمایی آن، برخلاف بسیاری از کانی‌های رسی همانند اسمکتیت قابلیت جذب آب و تورم ندارد. این کانی دارای خاصیت پلاستیکی است به این معنی که در ترکیب با آب به راحتی شکل‌پذیر است. از دیگر ویژگی‌های کائولینیت، نفودناپذيری، قابليت هدايت جريان الكتريسته و گرماي آن اندك است.

کائولن ویژه سرامیک سازی

گل چيني بيش از چهار هزار سال است كه در ساخت سراميك مورد استفاده قرار مي‌گيرد. همانطور که گفته شد، مصرف عمده کائولن در ایران نیز در صنعت سرامیک‌سازی است. کائولن وقتی بیش از 1000 درجه سانتیگراد حرارت می‎بیند به مولیت و شیشه تبدیل می‌شود. این فرایند باعث ایجاد استحکام و در عین‌حال شکل‌پذیری می‌شود که آن را برای استفاده در محصولاتی از قبیل چینی‌های بهداشتی، پوشش‌های دیوار و کف مناسب می‌سازد. ویژگی دیگر خاک کائولن که آن را از دیگر رس‌ها متمایز و برای صنعت سرامیک مناسب می‌کند، خلوص بسیار زیاد آن است. این ویژگی باعث می‌شود که کائولن بعد از پخت سفید رنگ باشد. در صورت حضور ناخالصی‌ و عناصر مزاحم در ترکیب شیمیایی کائولن، رنگ سرامیک بعد از پخت تغییر می‌کند و یا لکه‌های رنگی بر روی سرامیک برجای می‌ماند. مهمترین ناخالصی‌های موجود در آنالیز شیمیایی کائولن آهن، کروم و منگنز می‎باشد. مقدار مجاز اکسید آهن موجود در کائولن برای سرامیک‌سازی 0.6 تا 0.7 است. همچنین درجه آلکالی بودن کائولن مصرفی نیز بر کیفیت نهایی محصول تاثیرگذار است لذا میزان پتاس موجود در کائولن دیگر فاکتور مورد توجه برای ساخت سرامیک می‎باشد. علاوه بر عناصر مزاحم، حضور ناخالصی به صورت کانی‌های رسی غیر کائولن(مثلا مونت‌موریلونیت) نیز بر پلاستیسیته و سایر خواص کائولن در سرامیک‌سازی تاثیرگذار است

سم سازي

كائولن ماده ای معدنی حاوی سیلیكات های آلومینیوم است كه به صورت ذخایر عظیمی در نقاط مختلف جهان وجود داشته و برای مصارف گوناگون از جمله در رنگسازی ، كاغذ سازی ، داروسازی ، لاستیك سازی و سرامیك سازی ، استخراج و مورد بهره برداری قرار می گیرد. جدیدترین مورد مصرف این ماده معدنی در كشورهای توسعه یافته ، كنترل حشرات خسارت زای كشاورزی است كه با توجه به نتایج مثبت بدست آمده ، مورد استقبال گسترده كشاورزان علاقه مند به تولید محصولات سالم و ارگانیك قرار گرفته است.  خواص فیزیكی و شیمیائی ، نوع افزودنی ها و همچنین فرمولاسیون كائولن نقش مهمی در كارآئی آن در كنترل حشرات را ایفا می كنند و این شركت مفتخر است كه كائولن با کیفیت و درجه یک را برای کشاورزی نموده است.

ماده موثره: كائولن (حاوی سیلیكات های آلومینیوم)

پودر قابل تعلیق در آب یا پودر وتابلWP))

پودر نرم به رنگ سفید دانه بندی ذرات:  كمتر از 50 میكرون