بایگانی برچسب: s

استفاده از کائولن در مواد آرایشی و دارو

کائولن هایی که در صنعت داروسازی و لوازم آرایشی مورد استفاده هستند، خلوص بالایی دارند و میزان فلزات سنگین موجود در آنها بسیار کم است. الزاماتی برای استفاده از کائولن سبک در داروسازی در انگلستان و اروپا، ارائه شده است. همچنین برای استفاده از کائولن سنگین نیز قوانینی ارائه شده است. مرکز تکنولوژی IMERYS در انگلستان که کائولن برای مصارف داروسازی و مواد آرایشی دارویی تولید می‌کند، عنوان می‌کند که استانداردهای ISO 2001 و ISO 17025  دو استاندارد معتبر و مورد نیاز برای کنترل کیفیت، پروسه فعالیت‌ها و نیز تحلیل‌های آزمایشگاهی کائولن‌های مورد استفاده در صنعت داروسازی هستند. استفاده از این دو استاندارد اطمینان خاطر را ایجاد می‌کند که کائولن مصرفی از خلوص لازم برای استفاده در صنعت داروسازی مناسب است.

بر مبنی BPLK (داروسازی کائولن سبک بریتانیا) داروهای دامپزشکی و داروهای مورد نیاز انسان تولید می‌شود: به عنوان مثال، برای رفع مشکلات گوارشی و سوء هاضمه، به عنوان مواد سازنده پمادها. همچنین از کائولن به عنوان مواد اولیه مواد بهداشت و مراقبت‌های فردی (لوازم مورد نیاز برای مراقبت پوست، لوازم حمام و لوازم آرایشی) استفاده می‌شود. در محصولات رژیمی، پلاستر، پودرها و بویژه در درمان ویژه برخی از اختلالات ریه نیز از BPLK استفاده می‌شود.

خصوصیات مهم کائولن

 خصوصیات مهم کائولن، که مصارف متعدد آن را سبب شده است می توان به صورت زیر نام برد:

 از نظر شیمیایی در گستره وسیعی از تغییرات pH  بدون تغییر می ماند.

 داشتن رنگ سفید که آن را به صورت ماده رنگی قابل استفاده می سازد.

 دارا بودن خاصیت پوششی بسیار خوب.

 نرمی و غیر سایشی بودن آن.

 قابلیت اندک هدایت جریان الکتریسیته و گرما.

 قیمت ارزان.

کائولن در صنایع نسوز

نسوزها مواد طبیعی هستند که از ترکیبی از مواد معدنی، همچون کائولن، و ترکیبات دیگر تشکیل می‌شوند تا ماده‌ای بوجود بیاد که هنگامی که در معرض حرارت بالا و یا مواد شیمیایی سربار قرار می‌گیرد پایدار باقی بمانند. مقاوم بودن مواد نسوز به این معنی است که تركيب شيميايي، شكل ظاهري و خواص مكانيكي آنها در مقابل حرارت بالا و مواد سرباره تغيير نمي‌كند. برخی از مواد نسوز مواد خاصی هستند که بسیار گرانقیمت هستند همانند زیرکن که معمولا در اهداف تحقیقاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از دیگر مواد معدنی که به دلیل ویژگی‌های خاص آن، به صورت بسیار گسترده‌ای به عنوان نسوز استفاده می‌شود کائولن می‌باشد. خواصی همچون پایداری همه‌جانبه، نقطه ذوب بالا، آب محتوی کم ، مقاومت بالا وهمچنین درصد بالای آلومینا و از همه مهمتر دسترسي آسان و قيمت مناسب آن باعث شده تا به عنوان یک ماده نسوز به طور گسترده مورد استفاده باشد.

در بعضی صنایع همانند آهن، فولاد و شیشه‌سازی از کائولن کلسینی به عنوان ماده نسوز استفاده می‌شود. مواد نسوز برای ساخت محصولات ساده‌ای همچون آجرهای شومینه تا ساخت محصولات با تکنولوژی پیچیده همانند سپرهای حرارتی سفینه‌های فضایی استفاده می‌شود. در صنعت، برای آستربندی دیگ بخار و نسوز کردن انواع کوره‌ها نیز مورد استفاده است.

ویژگی های کانی کائولن

كائولينيت، يك كاني رسي صفحه‌اي به رنگ‌هاي سفيد )در حالت خالص( و خاكستري متمايل به زرد است. در اثر دميدن بر روي آن بوي خاك مي‌دهد. شكستگي و كليواژ آن قاعده‌اي كامل دارد و جلاي آن تيره (خاكي) تا مرواريدي تيره مي‌باشد. داراي لمس چوب و صابوني است و مزه خاك رسي دارد. به دلیل سختی بسیار کم، به راحتی با فشار انگشتان به پودر تبدیل می‎شود. اين كاني به سهولت در آب و عموما در مايعات پراكنده مي‌شود و قابلیت ساخت محلول‌های سوسپانسیون در مایعات را دارد.

14% آب در ساختمان کانیایی آن وجود دارد که این مقدار آب در اثر حرارت قابل تبخیر است. تبخیر آب باعث انقباض طولی کانی می‌شود. در دمای1300 درجه سانتيگراد مقدار انقباض طولی آن از 6 درصد تا 17 درصد متغير مي‌باشد. در شيشه‌سازي اين مقدار حتي به 20 درصد هم مي‌رسد. هنگام پخت به شدت منقبض مي‌شود و رفتار آن در برابر دما عموما مرتبط به آب موجود در آن، خصوصا آب شبكه‌اي، بسيار قابل توجه است. بي‌آب شدن كانه‌هاي رسي از جمله كائولينيت عموما در برابر دما، دگرگوني‌هايي را در ساختمان اين كانه پديد مي‌آورد (در اثر حرارت رنگ کانی بدون تغییر باقی می‌ماند). به دلیل نوع پیوندهای شیمایی آن، برخلاف بسیاری از کانی‌های رسی همانند اسمکتیت قابلیت جذب آب و تورم ندارد. این کانی دارای خاصیت پلاستیکی است به این معنی که در ترکیب با آب به راحتی شکل‌پذیر است. از دیگر ویژگی‌های کائولینیت، نفودناپذيری، قابليت هدايت جريان الكتريسته و گرماي آن اندك است.

کائولن در رنگسازی

کائولن به شکل آبدار و نیز کلسینی، در صنعت رنگ‌سازی به عنوان پرکننده و ماده رنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از این ماده معدنی باعث می‌شود رنگ‌هایی با خواص نوری، مکانیکی و رئولوژیکی بهتر تولید شود. بیتشرین نوع کائولن مورد استفاده در صنعت رنگ‌سازی کائولن کلسینی است که به صورت گسترده‎ای در انواع رنگ‌ها استفاده می‌شود، و خواصی همچون درجه مات بودن، درخشندگی و مقاومت در مقابل سایش را افزایش می‌دهد. قرارگیری سطوح صاف و صفحه‌ای کانی کائولینیت بر روی یکدیگر باعث ایجاد مقاومت و جلوگیری از پوسته پوسته شدن رنگ می‌شود. در رنگ سفید، کائولن به عنوان رنگدانه و ماده جایگزین اکسید تیتانیوم کاربرد دارد.

دانه‌بندی کائولن مورد استفاده، در ویژگی‌های رنگ تولیدی تاثیرگذار است. در رنگ‌های مات کائولن درشت‌دانه و در رنگ‌های براق از کائولن ریزدانه استفاده می‌شود. درجه خلوص کائولن مورد استفاده در صنعت رنگ‌سازی از اهمیت زیادی برخوردار است. معمولا برای تهیه رنگ از کائولن شسته شده و با خلوص بالا استفاده می‌شود.

بیشترین استفاده کائولن در صنعت رنگ، برای تولید رنگ‌های مات داخل ساختمان می‌باشد. استفاه از کائولن برای تولید رنگ‌های براق با محدودیت همراه است و معمولا کمتر از 10 درصد وزنی مواد تشکیل‌دهنده رنگ از کائولن است.

کائولن با خلوص بسیار بالا، رنگ روشن، ضریب تعلیق بالا در آب و درخشندگی 80 تا 90 و با درصد ذرات زیر دو میکرون بیشتر از 70 درصد در صنعت رنگ‌سازی استفاده می شود.

مصرف کائولن در داروسازی

کائولن در صنعت داروسازی با ترکیب سیلیکات آلومینیوم آبدار شناخته شده است. این کانی در تهیه داروهای ضداسهال کاربرد دارد که این داروها هر 4 ساعت یک بار و به مقدار 2 تا 6 گرم مصرف می شود. از کائولن برای تهیه پمادهای مسکن درد، کاهش دردهای التهابی و معالجه بیماری های معده و روده استفاده می شود.

داروهای مرکب از کائولن عبارتست از : شربت کائولن پکتن، شربت کائولن کودکان، شربت کائولن و مرفین، شربت کائولن و پماد کائولن می باشد.
داروهای حاوی کائولن ممکن است عوارض جانبی از قبیل : حساسیت مفرط با علائم سقوط فشار خون، کهیر، تب، درد مفاصل، تاول های سرخک مانند، ناراحتی های گوارشی، تهوع، سردرد داشته باشد و با قطع دارو از بین برود.

کائولن در فایبرگلاس

برای ساخت فایبرگلاسی که به عنوان مقاوم‌کننده در بسیاری از کاربردها مورد استفاده قرار می‌گیرد، از کائولن استفاده می‌شود. کائولن فیبرهایی که به صورت یکپارچه در داخل مواد قرار گرفته‌اند را مقاوم‌سازی می‌کند. همچنین انسجام فیبرها در محصولاتی که پلاسیتک‌های مقاوم‌سازی شده نیاز دارند را بهبود می‌بخشد. محصولاتی که نیاز به پلاستکی‌های مقاوم‌سازی شده دارند عبارتند از: اتومبیل‌ها، قایق‌ها و محصولات دریایی، کالاهای ورزشی، ادوات تفریحی، محصولات هوا-فضا. همچنین در عایق‌ها، فیلترهای هوا، بشکه و یا لوله‌، محصولات فایبرگلاس ضد خوردگی و سایر انواع فایبرگلاس از کائولن استفاده می‎‌شود.

از فایبرگلاس‌ها می‌توان در مکان‌هائی که نیاز به مقاومت خوردگی بالایی مانند سازه‌هاي دریایی و کارخانجات شیمیایی و غیره استفاده نمود. از دیگر کاربردهاي این قطعات می‌توان به پل‌ها، پست‌هاي برق، عایق‌هاي الکتریکی، نرده حفاظ و… اشاره کرد .

کائولن در پلاستیک سازی

مصرف كائولن در صنايع پلاستيك‌سازي در سال 1999 معادل 135 هزار تن بوده است. صنايع پلاستيك ايالات متحده امريكا در طي سالهاي 1995 تا 1998 بي 36 الي 40 هزار تن كائولن مصرف نموده است. اين نشان دهنده اين امر است كه مصرف كائولن در اين صنعت در طي اين دوره تقريباً‌ ثابت و كمتر دستخوش تغييرات بوده است.

مصرف كائولن در صنايع پلاستيك‌ساز ي كاملاً شبيه مصرف در صنايع لاستيك است و نقش كائولن بعنوان پركننده و بسط دهنده مي‌باشد. كائولن در اين صنعت با ديگر مواد خام به رقابت پرداخته است. با افزايش قيمت نفت در دهه 1970، بازار مصرف كائولن و ساير پر كننده‌ها گسترش چشمگيري يافت و با استفاده از پر كننده‌هاي ارزان قيمت نظير كائولن، در مصرف رزين‌هاي گران قيمت صرفه‌جويي شد. كائولن بعنوان بسط دهنده ارزان قيمت در صنعت ساخت PVC (پلي وينيك كلرايد) نيز مصرف مي‌گردد. كائولن همچنين در ساخت نايلون، پلي‌استر و ساير پلاستيك‌ها، تهيه رنگينه‌ها (بجاي رنگي اكسيد تيتانيوم) نيز مورد استفاده قرار مي‌گيرد

فروش کائولن

فروش و تولید پودر میکرونیزه کائولن در صنایعی کاربرد دارد که نیاز به افزایش مقاومت حرارتی دارند. کائولن یک ماده معدنی سخت با خلل و فرج زیاد است که منابع زیادی از آن در آمریکا وجود دارد. این ماده در چهار گرید مختلف تولید می شود و به اجسام دو نوع ضریب سختی می بخشد، استحکام قبل و بعد از پخت پس کائولن بعد از حرارت دیدن دارای یک مقاومت حرارتی بسیار بالایی می شود، از این رو به آن خاک نسوز نیز گفته می شود، و در ساخت انواع کوره ها، آجرها، کاشی و سرامیک، هیزم، رنگ، شیشه و کاغذ مورد استفاده قرار می گیرد. در لاستیک ها نیز برای جلوگیری از ذوب شدن در اثر حرارت ناشی از اصطکاک با زمین، به کار می رود.

تاریخچه کائولن

كائولن يك اصطلاح اقتصادي است كه براي كانسارهاي رسي تقريباً سفيد به كار مي رود و از نظر صنعتي به رسي هايي كه داراي مقدار قابل توجهي كائولينيت باشند،اطلاق مي‌شود.

اين كانسارها اغلب شامل كاني كائولينيت و يا فرآورده هاي بدست آمده از آن مي باشند. در گذشته اصطلاح خاك چيني به عنوان مترادف كائولن استفاده مي شد. نام كائولن از كلمه كائولينگ چيني به معناي تپه سفيد مشتق شده است که از آن خاك كائولن استخراج مي شده است.

كائولن از مجموعة كانيهاي رسي بوده و فرمول شيميايي آن H4Al2Si2O9 مي باشد.كاني هاي كائولن شامل كائولينيت، ديكيت، ناكريت و هالوزيت مي باشد. فراوان ترين كاني اين گروه كائولينيت مي باشد. همه اين كاني ها جزء كاني هاي آلومينو- سيليكات مي باشند كه در سيستم مونوكلينيك و يا تري كلينيك متبلور مي شوند. از مهم ترين خصوصيات كاني شناسي رس هاي كائولن نرمي و عدم سايندگي آنها مي باشد. سختي كائولن در مقياس موهر در حدود 2-5/2 مي باشد. اين نرمي در كاربردهاي صنعتي آن يك مزيت محسوب مي شود.